|
|
 |
|
|
|
|
 |
|
| 
door: Baukje Stamm
‘Een geordende chaos’, zo willen Rosto en zijn interviewer Jan Doense dat hun gesprek tijdens de NFTVM avond van 4 juni verloopt. Iedereen mag vragen stellen en in het gesprek inbreken, maar wat Rosto vertelt is veel te interessant. Het publiek luistert met bewondering naar het verhaal van deze allround kunstenaar die gewoon zijn ‘ding’ doet en die dit altijd al heeft gedaan.
| | Rosto werkt nu al meer dan tien jaar als animator in de breedste zin van het woord. Hij werkt in opdracht, maar ook als zelfstandig kunstenaar. Vanaf zijn vroege jeugd is hij bezig met het maken van films. Veel van zijn creaties zijn inmiddels bekroond zoals de film JONA/TOMBERRY die tijdens het filmfestival van Cannes in 2005 werd uitgeroepen tot beste korte film in de Semaine de la Critique.
Niet voor een gat te vangen
‘Ik doe wat ik leuk vind’, zegt Rosto. ‘Ik kan simpelweg niet kiezen’. Zijn jeugd beschrijft hij als een ‘doorsnee Hollandse jeugd’, met een uitzondering: een vader die nogal fanatiek aan de slag ging met 8mm filmpjes. Opeens belandde dan een stomme, zwart witte Donald Duck tussen een deur. ‘Dat moet zeker invloed hebben gehad’, zo meent Rosto. ‘Het werd Disney from hell’. Zijn nachtmerries als kind van onthoofde Disney figuurtjes liggen ten grondslag aan zijn (animatie)films en aan een personage als 'Diddybob'. Bovendien ging Rosto in zijn jeugd ook zelf met filmen aan de slag. Dozen vol onder- en overbelichte experimenten bleven er over.
Via een omweg belandde Rosto uiteindelijk op de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten waar hij moeilijk een keuze kon maken tussen de disciplines grafische vormgeving en beeldende kunst. Zijn hele studietijd heeft hij zich zowel beziggehouden met grafische vormgeving en film als met schilderen en muziek.
Muziek
‘Sex, drugs and Rock n’ Roll’ roept Rosto, wanneer Jan Doense hem vraagt naar het belang van de muziek in zijn leven. Rosto kwam voor het eerst echt met muziek in aanraking door toedoen van zijn oom die hem gitaarles gaf. Net als zijn oom wilde Rosto graag het zwarte schaap van de familie zijn, maar dat lukte niet echt omdat zijn familie het allemaal wel prima vond. ‘Het zijn zulke lieve mensen’.
Tijdens zijn middelbare schooltijd – het filmmaken lag toen even stil – speelde Rosto in een band. Hij wist toen al zeker dat hij kunstenaar wilde worden en dit werd vanuit thuis ook gestimuleerd.
Ideeenstroom
Rosto stroomt over van inspiratie, ‘en wat doe je daarmee?’ Op een gegeven moment merkte hij dat hij een stramien nodig had om zijn ideeenstromen te kanaliseren. Dat werd een boek met acht hoofdstukken, waarbij ieder hoofdstuk staat voor een bepaald idee. Het boek heet ‘The Four Riders of Dog’. Een van de hoofdstukken uit dit boek ligt ten grondslag aan Rosto’s afstudeerproject, een video-installatie waarmee hij cum laude afstudeerde. Ook allerlei andere dingen die Rosto doet zijn terug te voeren op dit boek. Samen met zijn band schreef hij teksten voor songs die hij baseerde op landschappen en ‘crossroads’ – kruispunten waar je de duivel ontmoet en je je ziel verkoopt om jazz en blues te kunnen spelen. Een soort Faustmotief. Uit die teksten en uit de muziek kwamen, in de woorden van Rosto, ‘verhaaltjes gezwommen’. Die verhalen kregen vervolgens weer vorm in een graphic novel, getiteld Mind My Gap, tevens een mixed media project dat sinds 1998 doorevolueert op een gelijknamige website (waarin je je helemaal kunt verliezen, volgens Rosto ‘zeker met een goede fles wijn ernaast’).
Internet
Rosto beschouwde het internet lange tijd als een ideaal medium, zeker in het begin omdat het toen nog echt onafhankelijk was. On-line was zijn werk voor de hele wereld beschikbaar. Sowieso maakten de vele nieuwe digitale technieken zijn werk als animator een stuk makkelijker, hoewel hij toegeeft dat hij er soms ook wel lui van wordt en zichzelf moet aansporen een en ander met de hand te doen. Rosto is blij dat hij kan kiezen of hij iets analoog of digitaal wil doen. Hij kent beide technieken en heeft daarom de keuze uit ‘the best of both worlds’.
Studio Rosto A.D.
De studio Rosto A.D. werd opgericht in 1995 toen Rosto zijn eerste opdracht van de VPRO kreeg. De studio komt voort uit de productiemaatschappij ‘Eating Mickey’s and Donald’s Heads’ waarvan de naam nogal lastig te onthouden was die toen veranderd werd in ‘Heads’. In de naam van Rosto’s huidige studio zijn alleen de A en de D overgebleven. Het thema van de onthoofding komt dus niet alleen in Rosto’s films, maar ook in de naam van zijn studio terug.
Mind My Gap
Gedurende de avond werd een selectie uit het werk van Rosto getoond, zoals de hele Mind My Gap trilogie. Het eerste echte Mind My Gap filmpje is BEHEADED wat oorspronkelijk werd gemaakt in opdracht van de VPRO voor de milleniumwisseling (waarin zoals we weten niets gebeurde). De tweede film in deze reeks is THE RISE AND FALL OF THE LEGENDARY ANGLOBILLY FEVERSON (bovendien de eerste film waarvoor Rosto subsidie kreeg). In deze film probeert het hoofdpersonage een gat in de lucht te bereiken om zo te kunnen ontsnappen aan de alledaagse werkelijkheid. Deze film werd voorafgaand aan de speelfilm DONNIE DARKO in verschillende bioscopen geprogrammeerd. Vanaf dat moment ging ook het festivalcircuit voor Rosto’s films open.
De films uit de Mind My Gap serie zijn geen narratieve films maar werken als muziek. Misschien mede daarom werd Rosto door zangeres Anouk gevraagd om voor haar een clip te maken. Zijn clip ‘The Dark’ won een TMF award en vanaf dat moment was Rosto’s werk mainstream. Toch weigerde hij hierna verschillende opdrachten voor nog meer clips. Tegenwoordig neemt hij alleen maar een opdracht aan als hij dat zelf echt heel erg leuk vindt.
Het laatste deel van de Mind My Gap trilogie is JONA/TOMBERRY, de film die in 2005 werd uitgeroepen tot beste korte film in de Semaine de la Critique van het filmfestival in Cannes. JONA/TOMBERRY is zowel visueel als muzikaal een overweldigend spectakel, vol apocalyptische landschappen met duistere alterego’s van Rosto zelf. Ook technisch gezien is JONA/TOMBERRY bijzonder. Live action technieken worden gecombineerd met 2D en 3D animatie op een manier die tot dan toe nooit eerder was gebruikt. Op de site www.jonatomberry.com is onder meer in een ‘making of’ te zien hoe de film tot stand kwam.
Tot slot: de nieuwe filmmakers tip…
De tip van Rosto aan nieuwe filmmakers luidt: ‘Blijf vooral jezelf. Het klinkt natuurlijk enigszins cliche maar toch is het echt zo. Je moet vooral zelf het wiel uitvinden en heel veel zelf maken. Ook belangrijk is dat je er plezier in houdt. Probeer te ontdekken wie je bent wanneer je een film maakt. Iedereen probeert bijvoorbeeld een keer grappig te zijn maar dan merk je opeens of dat wel of niet lukt. Als niemand erom kan lachen is het duidelijk…’
Zelf vindt Rosto dat hij eigenlijk nergens goed in is, behalve in ‘Rosto zijn’ en dat wordt gelukkig erg gewaardeerd.
Kijk voor meer informatie over Rosto en zijn bijzondere werk, op www.mindmygap.com. Je vindt hier onder meer een virtueel landschap boordevol door Rosto gecreëerde personages, films en muziek. Ook kun je een bezoek brengen aan www.rostoad.com/ad.
|
 | 
|
|
|
|
|
|
