Almost real life: schijn, werkelijkheid of schijnwerkelijkheid?
Als wär’s das wahre leben
Van Rosemarie Blank
66 min
In Almost Real Life staan de acteurs van toneelgezelschap Ramba Zamba centraal. We volgen hen bij de voorbereidingen van het stuk Orpheus en de onderwereld. Teksten worden ingestudeerd, de choreografie wordt geoefend en de gezichten geschminkt. Zo op het eerste oog is het een gewoon toneelgezelschap, er is alleen één verschil met andere gezelschappen: bij het Berlijnse gezelschap Ramba Zamba zijn de acteurs geestelijk gehandicapt.
Regisseur Rosemarie Blank volgt de acteurs voor en achter de schermen en verzorgt zelf fluisterend commentaar. Het wisselen tussen de bühne en de repetitieruimte zorgt hier en daar voor grote onduidelijkheid bij de kijker. Vaak weet je niet of er gespeeld wordt of niet. Dit gevoel van schijnwerkelijkheid wordt versterkt doordat de acteurs bijna continu met een wit geschminkt gezicht rondlopen.
De emoties achter de schermen lopen een paar keer hoog op, maar de oorzaak daarvoor blijft onduidelijk. In veel gevallen ook voor de acteurs zelf. Hier en daar was enige uitleg wellicht prettig geweest, maar misschien heeft de regisseur er bewust voor gekozen om dat niet te doen. Door het niet te doen blijft de documentaire een registratie en is het aan de kijker om te bepalen in hoeverre het hier om schijn of werkelijkheid gaat. Of zoals de titel zegt: Almost Real Life.
